Open’er ruszył z gdyńskim akcentem i wielkimi powrotami na scenach

Na terenie festiwalu szybko widać było, że to nie jest zwykły start muzycznego maratonu. Open’er w Gdyni wszedł w 23. edycję razem z jubileuszem miasta, więc obok koncertów pojawiły się także miejskie akcenty, historia i instalacja, która wyciąga Gdynię poza samą scenę. Pierwszy dzień przyniósł też zestaw nazwisk, na które czekała publiczność z różnych stron Europy. W tle cały czas wybrzmiewało jedno – festiwal ma tu już swoje stałe miejsce, ale w tym roku dostał wyraźnie dodatkowy wymiar.

• Gdynia weszła na teren Open’era z własnym jubileuszem
• Sny o Gdyni przyciągają nie tylko fanów muzyki
• Pierwszy wieczór należał do powrotów i różnych muzycznych światów

Gdynia weszła na teren Open’era z własnym jubileuszem

Gdynia od ponad dwóch dekad jest domem Open’era, ale tegoroczna edycja mocniej niż zwykle splata muzykę z miejskim świętem. W roku stulecia miasta organizatorzy postawili na symbole, które mają przypominać, że festiwal nie funkcjonuje obok Gdyni, tylko wyrasta z jej tożsamości.

„Open’er jest elementem gdyńskiej tożsamości” – podkreślił Mikołaj Ziółkowski, szef Alter Art.

Jak dodał, w jubileuszowym roku szczególnie wyraźny jest także duch miasta i całego regionu. Na terenie miasteczka festiwalowego można spotkać parę marynarzy – animatorów, którzy nawiązują strojem do morskiego charakteru Gdyni. Od 1 do 4 lipca, w godz. 18:00–22:00, zadają uczestnikom pytania o miasto i wręczają gadżety za poprawne odpowiedzi. Zachęcają też do zdjęć przy haśle #Gdynia100, co dla odwiedzających jest prostym sposobem, by wejść w jubileuszowy wątek bez wychodzenia poza festiwalowe alejki.

Sny o Gdyni przyciągają nie tylko fanów muzyki

Drugim mocnym elementem otwarcia jest wystawa „Sny o Gdyni: Harmonoise”. To immersyjna instalacja Sainera, trójmiejskiego artysty wizualnego, przygotowana w specjalnie zaadaptowanej przestrzeni festiwalowej i połączona z autorską ścieżką dźwiękową Daniela Szlajndy. Całość nie działa jak zwykła ekspozycja, lecz raczej jak opowieść zbudowana z obrazu i dźwięku.

Projekt wyrasta z większej serii „Sny o Gdyni”, w której prace kilkudziesięciu artystów i artystek pojawiają się także w miejskiej przestrzeni. Punktem wyjścia jest wizja Juliana Rummla z 1934 roku – odważna, utopijna i pokazująca Gdynię jako miasto nowoczesne, otwarte i wygodne do życia. To ważny kontekst zwłaszcza dla tych, którzy przyjechali na festiwal nie tylko po koncerty, ale też po kontakt z miejską historią podaną w nieszablonowej formie.

Oprowadzania po wystawie zaplanowano na 2 i 3 lipca o godz. 17:00. Dla uczestników to jedna z niewielu okazji, by w środku muzycznego programu zatrzymać się na chwilę i zobaczyć, jak jubileusz Gdyni został wpisany w festiwalową przestrzeń.

Pierwszy wieczór należał do powrotów i różnych muzycznych światów

Muzycznie pierwszy dzień zaczął się od Natalii Muiangi, która otworzyła program na Alter Stage o godz. 17:00. Później ciężar wieczoru przesunął się na główną scenę, gdzie pojawiła się Kasia Lins, a następnie Zara Larsson zbudowała lekki, wakacyjny klimat, oparty na tanecznej energii i refrenach, które łatwo chwytają tłum.

Najbardziej wyczekiwanym momentem dla wielu uczestników był jednak występ The XX o godz. 22:00. Londyńskie trio wróciło na scenę z aurą intymności i elegancji, a po północy Orange Main Stage przejęli Florence and The Machine, domykając pierwszy dzień mocnym, efektownym finałem.

Na pozostałych scenach też działo się sporo. W programie znalazły się m.in.:

1. Tent Stage – Kneecap, Matt Berninger, David Byrne, Vito Bambino
2. Alter Stage – Viagra Boys, Skok, Avi, Joy (Anonymous)
3. Flow Stage – Hela, Daniel Godson, Dezydery, Drabusheyka

To dopiero początek tegorocznego Open’era. W czwartek na Orange Main Stage mają zagrać Sobel, Halsey, Nick Cave and The Bad Seeds oraz Calvin Harris. Na innych scenach publiczność usłyszy także m.in. Ralpha Kamińskiego, Kasię Sienkiewicz, Audrey Nunę, Darię ze Śląska i Błoto.

na podstawie: Urząd Miasta Gdynia.